من نی لبکم حضرت داوود غزل

  انگار خلیلم که خدا یادش رفت

  که سرد کند اتش نمرود غزل

.....................................................

  بیکار نشین خدا مرا باطل کن

  باران شده ام صاعقه ای نازل کن

  چشم تو و اگر چه شوخ و گیرا ست ولی

  من جنبه ی خنده را ندارم ول کن

....................................................

  شروع بازی از اغاز هم پوچ

  گلش پرپرشدن پرواز هم پوچ

  ومشتت را به زحمت باز کردم

  چه تقدیر غریبی باز هم پوچ